داروها

لاموتریژین (لامیکتال)

Lamotrigine

از لاموتریژین به تنهایی یا همراه با سایر داروها برای درمان حملات صرع در بزرگسالان و کودکان استفاده می شود. همچنین از لاموتریژین برای به تاخیر انداختن دوره های خلقی در بزرگسالان مبتلا به اختلال دو قطبی (افسردگی جنون) استفاده می شود.
هنگامی که به عنوان بخشی از ترکیب داروهای تشنج تجویز می شود، می توان از آن در لاموتریژین با رهاسازی سریع استفاده کرد. با این حال، این فرم نباید به عنوان یک دارو در کودک یا نوجوان که کمتر از 16 سال دارد استفاده شود.
لاموتریژین با انتشار طولانی مدت فقط در بزرگسالان و کودکانی که حداقل 13 سال دارند استفاده می شود.
از لاموتریژین نیز ممکن است برای مواردی استفاده شود که در این راهنمای دارو ذکر نشده است.

موارد استفاده: صرع , اختلال دو قطبی , سندرم لنوکس-گاستات

لاموتریژین

بررسی کلی

تاریخچه

  • 1991 – اولین بار در انگلستان از لاموتریژین به عنوان داروی ضد تشنج استفاده شد.
  • دسامبر 1994 – لاموتریژین برای اولین بار برای استفاده در ایالات متحده و همچنین برای درمان تشنج  فوکال مورد تایید قرار گرفت.
  • آگوست 1998 – برای استفاده به عنوان درمان کمکی سندرم Lennox-Gastaut در بیماران کودکان و بزرگسالان مورد استفاده قرار گرفت، فرم دوز جدید: قرص های قابل جویدن.
  • دسامبر 1998 – به عنوان مونوتراپی برای درمان تشنج فوکال در بیماران بزرگسال هنگام تبدیل از یک داروی ضد تشنج القا کننده آنزیم کبدی مورد استفاده قرار گرفت.
  • ژانویه 2003 – به عنوان درمان کمکی برای تشنج های فوکال در بیماران کودکان از 2 سالگی مورد استفاده قرار گرفت.
  • ژوئن 2003 – تایید شده برای درمان نگهدارنده اختلال دو قطبی II ؛ اولین داروی مصرفی بعد از لیتیوم است.
  • ژانویه 2004 – به عنوان مونوتراپی برای درمان تشنج جزئی در بیماران بزرگسال هنگام تبدیل از داروی ضد صرع والپروات مورد استفاده قرار گرفت.

در ابتدا لاموتریژین توسط GlaxoSmithKline با مارک تجاری لامیکتال به بازار عرضه شد. همچنین به صورت عمومی با بسیاری از نام های تجاری در سراسر جهان موجود است.
قرص خوراکی لاموتریژین به عنوان داروهایی با نام تجاری و به عنوان داروهای عمومی در دسترس است.
نام های تجاری: Lamictal ،Lamictal XR  (آهسته رهش)، Lamictal CD (قابل جویدن)  و  (قابل حل شدن بر روی زبان) Lamictal ODT.
لاموتریژین به چهار شکل وجود دارد: قرص های خوراکی آزاد فوری، قرص های خوراکی آهسته رهش، قرص های خوراکی جویدنی و قرص های تجزیه خوراکی (قابل حل شدن روی زبان).
قرص خوراکی لاموتریژین یک داروی تجویزی است که برای درمان انواع خاصی از تشنج در افراد مبتلا به صرع استفاده می شود. همچنین برای درمان اختلال دو قطبی استفاده می شود.

لاموتریژین چگونه کار می کند؟

لاموتریژین عضوی از کلاس مسدود کننده کانال سدیم داروهای ضد صرع است. این ممکن است باعث ترشح گلوتامات و آسپارتات، دو انتقال دهنده عصبی تحریک کننده غالب در سیستم عصبی مرکزی شود. لاموتریژین عوارض جانبی کمی با داروهای ضد تشنج غیر مرتبط مرتبط با مهار کانالهای سدیم دارد که بر خصوصیات منحصر به فرد آن تاکید می کند.
لاموتریژین یک مشتق تریازین است که کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ را مهار کرده و منجر به تثبیت غشای عصبی می شود. همچنین کانالهای کلسیم L- ، N- و P را مسدود کرده و گیرنده 5-HT3 سروتونین را به میزان ضعیفی مهار می کند. تصور می شود که این اقدامات باعث مهار ترشح گلوتامات در نواحی لیمبیک جسم مخطط شکمی می شود،  و از اثرات محافظت نورونی و ضد گلوتاماترژیک آن به عنوان عوامل موثر در ایجاد ثبات در خلق و خوی آن یاد می شود. مشاهدات نشان می دهد که لاموتریژین باعث کاهش اسید γ-آمینو بوتیریک (GABA) انتقال عصبی انتقال دهنده عصبی در آمیگدال موش می شود ، که نشان می دهد که یک مکانیسم GABAergic نیز ممکن است دخیل باشد. به نظر می رسد که لاموتریژین سطح خون GABA را در انسان افزایش نمی دهد.
لاموتریژین بر روی هیچ یک از گیرنده های انتقال دهنده عصبی معمول که ضد تشنج تاثیر می گذارد (آدرنرژیک، دوپامین D1 و D2، موسکارینی، GABA، هیستامینرژیک H1، سروتونین 5-HT2 و N-متیل-D-آسپارتات) اثرات مشخصی ندارد. اثرات مهاری در انتقال دهنده های 5-HT، نوراپی نفرین و دوپامین ضعیف است. لاموتریژین یک مهار کننده ضعیف دی هیدروفولات ردوکتاز است، اما اینکه آیا این اثر برای کمک به مکانیسم عمل کافی است یا خطر اثر روی جنین را در دوران بارداری افزایش می دهد، مشخص نیست.
لاموتریژین دارای طیف بالینی وسیعی از فعالیت نسبت به فنی توئین و کاربامازپین است و شناخته شده است که در برابر صرع ژنرالیزه ابسانس و سایر سندرم های صرع ژنرالیزه، از جمله تشنج های تونیک- کلونیک ژنرالیزه اولیه، صرع میوکلونیک نوجوانان و سندرم لنوکس – گاستات محافظت می کند.
اساس این طیف گسترده تری از فعالیت لاموتریژین ناشناخته است، اما می تواند مربوط به اثرات دارو در کانال های کلسیم فعال شده با ولتاژ باشد. لاموتریژین کانالهای کلسیمی نوع T را به طور ضعیف مسدود می کند. با این حال، کانالهای کلسیم فعال شده با ولتاژ بالا (N- و P / Q / R) را در غلظت های درمانی مهار می کند. اینکه آیا این فعالیت در کانالهای کلسیم طیف بالینی وسیع تری از فعالیت لاموتریژین را در مقایسه با فنی توئین و کاربامازپین حساب می کند، هنوز مشخص نشده است.

نحوه مصرف لاموتریژین

همه دوزهای ممکن و اشکال دارویی ممکن است در اینجا وجود نداشته باشد. دوز، فرم و تعداد دفعات مصرف دارو به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن شما
  • وضعیت تحت درمان است
  • شدت وضعیت شما
  • سایر شرایط پزشکی که دارید
  • نحوه واکنش شما به دوز اول

عوارض جانبی لاموتریژین

قرص خوراکی لاموتریژین ممکن است باعث خواب آلودگی شود. تا زمانی که بدانید این دارو چه تاثیری روی شما دارد ، رانندگی نکنید ، از ماشین آلات سنگین استفاده نکنید و یا فعالیت های خطرناک دیگری انجام ندهید.
لاموتریژین همچنین می تواند عوارض جانبی دیگری ایجاد کند.

عوارض جانبی شایع تر

عوارض جانبی شایعتری که می تواند با استفاده از لاموتریژین رخ دهد شامل موارد زیر است:

  • سرگیجه
  • خواب آلودگی
  • سردرد
  • دید دوتایی
  • تاری دید
  • تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • دل درد
  • عدم تعادل و هماهنگی
  • مشکل خواب
  • کمردرد
  • گرفتگی بینی
  • گلو درد
  • دهان خشک
  • تب
  • راش
  • لرزش
  • اضطراب

اگر این اثرات خفیف باشد، ممکن است طی چند روز یا دو هفته از بین بروند. اگر شدت آنها بیشتر است یا از بین نمی روند ، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

عوارض جانبی جدی

در صورت بروز عوارض جانبی جدی، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.
عوارض جانبی جدی و علائم آنها می تواند شامل موارد زیر باشد:

بثورات پوستی جدی به نام سندرم استیونس _جانسون و نکرولیز اپیدرم سمی

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تاول یا لایه برداری از پوست شما
  • کهیر
  • راش
  • زخمهای دردناک در دهان یا اطراف چشم

حساسیت چند عضوی، که به آن واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS) نیز گفته می شود.

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تب
  • راش
  • غدد لنفاوی متورم
  • درد شدید عضلانی
  • عفونت های مکرر
  • تورم صورت، چشم ها، لب ها، یا زبان شما
  • کبودی یا خونریزی غیرمعمول
  • ضعف یا خستگی
  • زردی پوست یا قسمت سفید چشم شما

تعداد کم سلول های خونی

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی
  • ضعف
  • عفونت های مکرر یا عفونت از بین نمی رود
  • کبودی بدون دلیل
  • خون دماغ
  • خونریزی از لثه

تغییر در خلق و خو یا رفتار

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • فکر کردن در مورد خودکشی
  • تلاش برای آسیب رساندن یا خودکشی کردن
  • افسردگی یا اضطراب جدید است یا بدتر می شود
  • بی قراری
  • حملات وحشت
  • مشکل خوابیدن
  • عصبانیت
  • رفتار پرخاشگرانه یا خشونت آمیز
  • رفتار یا انگیزه های خطرناک
  • افزایش شدید فعالیت و گفتگو

مننژیت آسپتیک (التهاب غشایی که مغز و نخاع شما را می پوشاند)

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سردرد
  • تب
  • حالت تهوع و استفراغ
  • گردن سفت
  • ای راش
  • حساسیت بیش از حد معمول به نور
  • درد عضلانی
  • لرز
  • گیجی
  • خواب آلودگی

لنفوهیستوسیتوز hemophagocytic (HLH، یک واکنش سیستم ایمنی بدن تهدید کننده زندگی)

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تب شدید، به طور معمول بیش از 101 درجه فارنهایت
  • راش
  • گره های لنفاوی بزرگ شده

ریتم نامنظم قلب

علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ضربان قلب سریع، آهسته یا تپنده
  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • احساس سبکی سر

تداخل لاموتریژین با سایر داروها

قرص خوراکی لاموتریژین می تواند با سایر داروها، ویتامین ها یا گیاهانی که ممکن است مصرف کنید تداخل داشته باشد. تداخل زمانی است که ماده ای نحوه کار دارو را تغییر می دهد. این می تواند مضر باشد و یا از عملکرد خوب دارو جلوگیری کند.
برای جلوگیری از تداخلات، پزشک باید تمام داروهای شما را با دقت مدیریت کند. حتماً در مورد تمام داروها، ویتامین ها یا گیاهانی که مصرف می کنید به پزشک خود بگویید. برای اطلاع از چگونگی تداخل این دارو با چیز دیگری که مصرف می کنید، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

نمونه هایی از داروهایی که می توانند باعث تداخل با لاموتریژین شوند در زیر ذکر شده است:

داروهای ضد تشنج

مصرف داروهای ضد انحصاری دیگر با لاموتریژین می تواند سطح لاموتریژین را در بدن شما کاهش دهد. این می تواند بر عملکرد خوب لاموتریژین تأثیر بگذارد. نمونه هایی از این داروها عبارتند از:

  • کاربامازپین
  • فنوباربیتال
  • پریمیدون
  • فنی توئین

از طرف دیگر، والپروات می تواند سطح لاموتریژین را در بدن شما افزایش دهد. این می تواند باعث افزایش عوارض جانبی شود که ممکن است خطرناک باشد.

داروی آریتمی قلب

از دوفتیلید برای درمان آریتمی قلب استفاده می شود. در صورت استفاده با لاموتریژین، ممکن است سطح دوفتیلید در بدن افزایش یابد. این ممکن است باعث آریتمی کشنده شود.

داروهای HIV

مصرف لاموتریژین با داروهای خاصی که برای درمان اچ آی وی استفاده می شود می تواند سطح لاموتریژین را در بدن شما کاهش دهد. این می تواند بر عملکرد خوب لاموتریژین تأثیر بگذارد. نمونه هایی از این داروها عبارتند از:

  • لوپیناویر / ریتوناویر
  • آتازاناویر / ریتوناویر

داروی سل

ریفامپین برای درمان سل استفاده می شود. در صورت استفاده با لاموتریژین ، می تواند سطح لاموتریژین را در بدن شما کاهش دهد. این می تواند بر عملکرد خوب لاموتریژین تأثیر بگذارد.

این دارو با چندین هشدار همراه است.

واکنش سیستم ایمنی بدن تهدید کننده زندگی

در موارد نادر، این دارو می تواند باعث واکنش شدید سیستم ایمنی بدن به نام لنفوهیستوسیتوز hemophagocytic (HLH) شود. این واکنش منجر به التهاب شدید در سراسر بدن می شود و بدون درمان سریع، می تواند باعث مرگ شود. علائم متداول شامل تب، بثورات و بزرگ شدن غدد لنفاوی، کبد و طحال است. آنها همچنین شامل کاهش تعداد سلول های خونی ، کاهش عملکرد کبد و مشکلات لخته شدن خون هستند.

هشدار آسیب اندام

این دارو می تواند مشکلات جدی برای قسمت های خاصی از بدن شما ایجاد کند. اینها شامل کبد و سلولهای خونی شماست.

هشدار خودکشی

این دارو ممکن است باعث صدمه زدن به خود شود. در صورت مشاهده تغییرات ناگهانی در خلق و خو ، رفتارها ، افکار یا احساسات خود ، با پزشک خود تماس بگیرید.

هشدار بیماری قلبی

اگر تپش قلب سریع، نارسایی قلبی یا سایر مشکلات قلبی داشته اید، نباید لاموتریژین مصرف کنید. این دارو ممکن است باعث ایجاد ضربان قلب غیرطبیعی شود که منجر به مرگ ناگهانی میشود. علائم شامل ضربان قلب سریع، آهسته یا ضربان قلب، تنگی نفس، درد قفسه سینه و احساس سبکی سر است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم با پزشک خود تماس بگیرید.

هشدار آلرژی

این دارو می تواند یک واکنش آلرژیک شدید ایجاد کند. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • راش
  • مشکل تنفس
  • تورم صورت، گلو، زبان
  • خارش
  • زخم های دردناک در دهان شما

اگر تا به حال نسبت به آن واکنش آلرژیک داشته اید، این دارو را دیگر مصرف نکنید. مصرف مجدد آن می تواند کشنده باشد (باعث مرگ).

هشدارها برای افرادی که دارای شرایط سلامتی خاصی هستند

برای افراد مبتلا به بیماری کبد: این دارو توسط کبد شما پردازش می شود. اگر کبد شما به خوبی کار نمی کند ، ممکن است مقدار بیشتری از دارو در بدن شما باقی بماند. این شما را در معرض خطر افزایش عوارض جانبی قرار می دهد. پزشک ممکن است دوز این دارو را کاهش دهد.

برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی: این دارو توسط کلیه ها از بدن شما خارج می شود. اگر کلیه های شما به خوبی کار نمی کنند ، ممکن است مقدار بیشتری از دارو در بدن شما باقی بماند. این شما را در معرض خطر افزایش عوارض جانبی قرار می دهد. پزشک ممکن است دوز این دارو را کاهش دهد. اگر مشکلات کلیوی شما شدید باشد ، ممکن است پزشک استفاده از این دارو را متوقف کند یا به هیچ وجه آن را تجویز نکند.

برای افراد مبتلا به بیماری قلبی: این دارو ممکن است منجر به ضربان قلب سریع و باعث مرگ ناگهانی شود. اگر سابقه انسداد قلب درجه دو یا سوم، نارسایی قلبی، ضربان قلب غیر طبیعی یا سایر مشکلات قلبی دارید، نباید از این دارو استفاده کنید.

اخطارها برای گروه های دیگر

برای زنان باردار: بسیاری از مطالعات هیچ ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض لاموتریژین در داخل رحم و نقص هنگام تولد مشاهده نکرده‌اند، در حالی که کسانی که ارتباطی پیدا کرده‌اند، فقط ارتباط اندکی با ناهنجاری‌های جزئی مانند شکاف کام پیدا کرده‌اند. بررسی‌های مروری نشان داده‌است که میزان کلی ناهنجاری‌های مادرزادی در نوزادانی که در معرض لاموتریژین در رحم قرار دارند نسبتاً کم است (۱–۴٪)، که مشابه میزان ناهنجاری‌ها در جمعیت عمومی است. لاموتریژین یک مهار کننده ضعیف دی هیدروفولات ردوکتاز انسانی (DHFR) است و سایر مهارکننده‌های DHFR انسانی قوی تر، مانند متوترکسات به عنوان تراتوژن شناخته می‌شوند. مقالات علمی لاموتریژین را در دسته C قرار می‌دهد:نسبتاً ایمن.

 برای زنانی که شیر می دهند: این دارو در شیر مادر وجود دارد و ممکن است در کودکی که از شیر مادر تغذیه می کند عوارض جانبی جدی ایجاد کند. اگر کودک خود را با شیر مادر تغذیه می کنید به پزشک خود اطلاع دهید. در حالی که از این دارو استفاده می کنید در مورد بهترین روش تغذیه کودک خود سوال کنید.

اگر هنگام مصرف این دارو به کودک خود شیر می دهید ، کودک خود را از نزدیک مراقب باشید. به دنبال علائمی مانند مشکل تنفس ، قسمت های موقتی در هنگام توقف تنفس ، خواب آلودگی شدید یا مکیدن ضعیف باشید. در صورت بروز هر یک از این علائم بلافاصله با پزشک کودک خود تماس بگیرید.

برای کودکان: مشخص نیست که نسخه آزاد فوری این دارو برای درمان تشنج در کودکان زیر 2 سال ایمن و موثر باشد. همچنین مشخص نیست که آیا نسخه با انتشار طولانی مدت این دارو برای کودکان زیر 13 سال بی خطر و موثر است.

بعلاوه، مشخص نیست که نسخه آزاد فوری این دارو برای درمان اختلال دوقطبی در کودکان زیر 18 سال بی خطر و موثر باشد.

هشدارهای مصرف

دوز شروع لاموتریژین نباید بالاتر از دوز توصیه شده باشد. همچنین، دوز مصرفی شما نباید خیلی سریع افزایش یابد.
اگر دوز مصرفی شما خیلی زیاد یا خیلی سریع افزایش یابد، در معرض خطر بثورات پوستی جدی یا تهدید کننده زندگی هستید.
اگر این دارو را برای درمان تشنج مصرف می کنید و قرار است مصرف آن را قطع کنید، پزشک حداقل به مدت حداقل 2 هفته دوز دارو را به آرامی کاهش می دهد. اگر دوز مصرفی شما به آرامی کاهش نیافته و کاهش یابد، در معرض خطر افزایش تشنج بیشتر خواهید بود.
قرص خوراکی لاموتریژین برای درمان طولانی مدت استفاده می شود. اگر طبق دستورالعمل آن را انجام ندهید، خطراتی به همراه دارد.
اگر ناگهان مصرف دارو را قطع کردید یا به هیچ وجه آن را مصرف نکردید: اگر این دارو را برای درمان تشنج مصرف می کنید، قطع دارو به طور ناگهانی یا عدم مصرف آن ممکن است مشکلات جدی ایجاد کند. این موارد شامل افزایش خطر تشنج است.
آنها همچنین در ریسک بیماریی به نام وضعیت صرع استاتوس اپیلپتیکوس (SE) هستند. با وضعیت صرع استاتوس اپیلپتیکوس، تشنج کوتاه یا طولانی مدت 5 دقیقه یا بیشتر اتفاق می افتد و یک اورژانس پزشکی است.
اگر این دارو را برای درمان اختلال دوقطبی مصرف می کنید ، قطع ناگهانی دارو یا مصرف نکردن آن ممکن است مشکلات جدی ایجاد کند. ممکن است روحیه یا رفتار شما بدتر شود. ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید.
اگر دوز دارو را از دست دادید یا دارو را طبق برنامه مصرف نکردید: داروی شما ممکن است به خوبی کار نکند یا ممکن است کاملاً متوقف شود. برای اینکه این دارو به خوبی کار کند ، باید مقدار مشخصی همیشه در بدن شما باشد.

در صورت از دست دادن دوز مصرفی چه باید کرد: به محض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر فقط چند ساعت قبل از زمان دوز بعدی خود به یاد دارید ، فقط یک دوز مصرف کنید. هرگز سعی نکنید با مصرف همزمان دو قرص خود را جبران کنید. این می تواند منجر به عوارض جانبی خطرناکی شود.
نحوه تشخیص اثر دارو: اگر این دارو را برای درمان تشنج مصرف می کنید، باید تشنج کمتری داشته باشید یا تشنج کمتری داشته باشید. توجه داشته باشید که ممکن است تا چند هفته تأثیر کامل این دارو را احساس نکنید.
اگر این دارو را برای درمان اختلال دو قطبی مصرف می کنید، باید دوره های خلقی شدید کمتری داشته باشید. توجه داشته باشید که ممکن است تا چند هفته تأثیر کامل این دارو را احساس نکنید.

ملاحظات مهم برای مصرف لاموتریژین

اگر پزشک برای شما لاموتریژین تجویز می کند این ملاحظات را به خاطر بسپارید.

  • همه اشکال این دارو را می توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
  • این دارو را در زمان (های) توصیه شده توسط پزشک مصرف کنید.
  • می توانید قرص های خوراکی جویدنی و معمولی را ببرید یا خرد کنید. شما نباید قرص های با انتشار طولانی یا تجویز خوراکی را خرد یا برش دهید.

ذخیره سازی

  • قرص های خوراکی ، جویدنی و آزاد شده را در دمای اتاق در دمای 77 درجه فارنهایت (25 درجه سانتی گراد) نگهداری کنید.
  • قرص های تجزیه خوراکی را در دمای بین 68 درجه فارنهایت تا 77 درجه فارنهایت (20 درجه سانتی گراد تا 25 درجه سانتیگراد) نگهداری کنید.
  • این داروها را از نور دور نگه دارید.
  • این داروها را در مناطق مرطوب حمام نگهداری نکنید.

مسافرت رفتن

هنگام مسافرت با داروهای خود:

  • داروهای خود را همیشه همراه داشته باشید. هنگام پرواز ، هرگز آن را درون کیسه چمدان قرار ندهید. آن را در کیف دستی خود نگه دارید.
  • نگران ماشین های اشعه ایکس فرودگاه نباشید. آنها نمی توانند به داروی شما آسیب برسانند.
  • ممکن است لازم باشد برای داروی خود برچسب داروخانه را به کارمندان فرودگاه نشان دهید. همیشه ظرف اصلی با برچسب نسخه را به همراه داشته باشید.
  • این دارو را در قسمت دستکش اتومبیل خود قرار ندهید و آن را در اتومبیل رها نکنید. حتماً وقتی هوا بسیار گرم یا خیلی سرد است از این کار خودداری کنید.
  • قرص های آزاد و منظم را کامل ببلعید. اگر در بلع مشکل دارید، با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است نوع دیگری از این دارو وجود داشته باشد که می توانید مصرف کنید.
  • اگر قرص تجزیه خوراکی می خورید، آن را زیر زبان قرار داده و دور دهان حرکت دهید. می توان آن را با آب یا بدون آب قورت داد.
  • قرص های جویدنی را می توان کامل بلعید یا جوید. اگر قرص ها را می جوید، مقدار کمی آب یا آبمیوه مخلوط با آب بنوشید تا به بلع کمک کند. این قرص ها همچنین می توانند در آب، یا آب میوه با آب مخلوط شوند. قرص ها را به 1 قاشق چایخوری مایع (یا به اندازه کافی برای پوشاندن قرص ها) در یک لیوان یا قاشق اضافه کنید. حداقل 1 دقیقه یا تا حل شدن کامل قرص ها صبر کنید. سپس محلول را با هم مخلوط کرده و کل مقدار آن را بنوشید.

موارد استفاده خارج از برچسب شامل درمان نوروپاتی محیطی، نورالژی سه قلو، سردردهای خوشه ای، میگرن، اورای بینایی و کاهش درد نوروپاتیک است، اگرچه در یک بررسی سیستماتیک در سال 2013 نتیجه گیری شد که آزمایشات بالینی طراحی شده هیچ فایده ای برای لاموتریژین در درد نوروپاتیک نشان نداده است.
استفاده روانپزشکی بدون برچسب شامل درمان وسواس فکری عملیاتی مقاوم در برابر درمان،  اختلال شخصیت زدایی، اختلال ادراک پایدار توهم زا، اختلال اسکیزوافکتیو، و اختلال شخصیت مرزی است. ثابت نشده است که در اختلال استرس پس از سانحه مفید است.

اشکال داروی لاموتریژین

فرم: قرص خوراکی
دوزها: 25 میلی گرم، 50 میلی گرم، 100 میلی گرم، 150 میلی گرم، 200 میلی گرم

فرم: قرص جویدنی
دوزها: 2 میلی گرم، 5 میلی گرم، 25 میلی گرم

فرم: قرص تجزیه خوراکی (می تواند روی زبان حل شود)
دوزها: 25 میلی گرم، 100 میلی گرم، 200 میلی گرم

فرم: قرص آهسته رهش
دوزها: 25 میلی گرم، 50 میلی گرم، 100 میلی گرم، 200 میلی گرم، 250 میلی گرم، 300 میلی گرم

مارک: Lamictal
فرم: قرص خوراکی
دوزها: 25 میلی گرم، 100 میلی گرم، 150 میلی گرم، 200 میلی گرم

مارک: CD Lamictal
فرم: قرص جویدنی
دوزها: 2 میلی گرم، 5 میلی گرم، 25 میلی گرم

مارک: Lamictal ODT
فرم: قرص تجزیه خوراکی (می تواند روی زبان حل شود)
دوزها: 25 میلی گرم، 50 میلی گرم، 100 میلی گرم، 200 میلی گرم

مارک: Lamictal XR
فرم: قرص آهسته رهش
دوزها: 25 میلی گرم، 50 میلی گرم، 100 میلی گرم، 200 میلی گرم، 250 میلی گرم، 300 میلی گرم

مقدار مصرف تشنج در افراد مبتلا به صرع

دوز بزرگسالان (سنین 18-64 سال)
فرم آزادسازی فوری (قرص، قرص جویدنی، قرص تجزیه خوراکی)

مصرف با والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم یک روز در میان مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را 25 تا 50 میلی گرم یک بار در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 100-400 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون یا والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را 50 میلی گرم یک بار در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 225–375 میلی گرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین ، فنی توئین ، فنوباربیتال یا پریمیدون و عدم مصرف والپروات:

  • هفته های 1-2: هر روز 50 میلی گرم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 100 میلی گرم در روز و در 2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را 100 میلی گرم یک بار در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 300-500 میلی گرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید.

فرم قرص آهسته رهش

مصرف با والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم یک روز در میان مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 150 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • نگهداری: 200-250 میلی گرم در روز مصرف کنید.

• مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون یا والپروات:

  • هفته های 1-2: هر روز 25 میلی گرم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 150 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 200 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • نگهداری: 300-400 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال یا پریمیدون و عدم مصرف والپروات:

  • هفته های 1-2: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 200 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 300 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 400 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • نگهداری: 400-600 میلی گرم در روز مصرف کنید.

تبدیل از درمان چند دارویی به تک درمانی

پزشک شما ممکن است سایر داروهای ضد تشنج شما را قطع کند و شما بخواهید به تنهایی لاموتریژین مصرف کنید. این دوز با آنچه در بالا مشخص شد متفاوت خواهد بود.
پزشک شما به آرامی دوز لاموتریژین شما را افزایش می دهد و به آرامی دوزهای دیگر داروهای ضد ظهر را کاهش می دهد.

تبدیل از لاموتریژین با رهاسازی فوری به انتشار آزاد (XR)

پزشک می تواند مستقیماً داروی شما را از فرم آزاد فوری لاموتریژین به فرم آزادشده (XR) تبدیل کند. این دوز با آنچه در بالا مشخص شد متفاوت خواهد بود.
هنگامی که فرم XR مصرف میکنید ، پزشک شما را کنترل می کند تا اطمینان حاصل کند که تشنج شما کنترل شده است. پزشک ممکن است دوز شما را بر اساس نحوه پاسخ شما به درمان تغییر دهد.

مقدار مصرف کودک (سنین 13-17 سال)

فرم آزادسازی فوری (قرص، قرص جویدنی، قرص تجزیه خوراکی)

مصرف با والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم یک هر روز در میان مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را 25 تا 50 میلی گرم یک بار در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 100-400 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون یا والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را 50 میلی گرم یک بار در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 225–375 میلی گرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال یا پریمیدون و عدم مصرف والپروات:

  • هفته های 1-2: هر روز 50 میلی گرم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 100 میلی گرم در روز و در 2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را 100 میلی گرم یک بار در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 300-500 میلی گرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید.

فرم انتشار طولانی مدت (قرص)

مصرف با والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم هر روز در میان مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 150 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • نگهداری: 200-250 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون یا والپروات:

  • هفته های 1-2: هر روز 25 میلی گرم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 150 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 200 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • نگهداری: 300-400 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال یا پریمیدون و عدم مصرف والپروات:

  • هفته های 1-2: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 200 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 300 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 400 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • نگهداری: 400-600 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مقدار مصرف کودک (سنین 2 تا 12 سال)

فرم آزادسازی فوری (قرص، قرص جویدنی، قرص تجزیه خوراکی)

مصرف با والپروات:

  • هفته های 1-2: هر روز mg / kg 15/0، در 2 تا 2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 3/0 میلی گرم بر کیلوگرم در روز، در 2 تا 2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را به میزان 0.3 میلی گرم در کیلوگرم در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 1-5 میلی گرم در کیلوگرم در روز، در 2 تا 2 دوز منقسم (حداکثر 200 میلی گرم در روز) مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون یا والپروات:

  • هفته های 1-2: هر روز 3/0 میلی گرم بر کیلوگرم در 1-2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 0.6 میلی گرم در کیلوگرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید
  • هفته 5 به بعد: پزشک دوز شما را به میزان 0.6 میلی گرم در کیلوگرم در روز هر 1 تا 2 هفته افزایش می دهد.
  • نگهداری: 4/5–7/5 میلی گرم در کیلوگرم در روز، در 2 دوز منقسم (حداکثر 300 میلی گرم در روز) مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال یا پریمیدون و عدم مصرف والپروات:

  • هفته های 1-2: 0.6 میلی گرم در کیلوگرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته های 3-4-: 2/1 میلی گرم در کیلوگرم در روز، در 2 دوز منقسم مصرف کنید.
  • هفته 5 به بعد: پزشک هر 1 تا 2 هفته دوز mg / kg 1/2 را در روز افزایش می دهد.
  • نگهداری: 5-15 میلی گرم بر کیلوگرم در روز، در 2 دوز منقسم (حداکثر 400 میلی گرم در روز) مصرف کنید.

فرم انتشار طولانی مدت (قرص)

تأیید نشده است که لاموتریژین برای کودکان زیر 13 سال بی خطر و موثر است و نباید در این کودکان استفاده شود.
مقدار مصرف کودک (سنین 0–1 سال)
فرم آزادسازی فوری (قرص ، قرص جویدنی ، قرص تجزیه خوراکی)
تأیید نشده است که این اشکال لاموتریژین برای کودکان زیر 2 سال بی خطر و موثر است و نباید در این کودکان استفاده شوند.

دوز بزرگسالان (سنین 65 سال به بالا)

افراد مسن ممکن است داروها را با سرعت کمتری پردازش کنند. یک دوز معمول بزرگسالان ممکن است باعث شود سطح دارو در بدن شما بیش از حد طبیعی باشد. این می تواند خطرناک باشد. برای جلوگیری از این امر، پزشک ممکن است شما را با دوز کمتری یا برنامه دیگری شروع کند.

مقدار مصرف برای اختلال دو قطبی

دوز بزرگسالان (سنین 18-64 سال)

فرم آزادسازی فوری (قرص، قرص جویدنی، قرص تجزیه خوراکی)

مصرف با والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم یک روز در میان مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون یا والپروات:

  • هفته های 1-2: 25 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 5: 100 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 6: 200 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته 7: 200 میلی گرم در روز مصرف کنید.

مصرف کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال یا پریمیدون و عدم مصرف والپروات:

  • هفته های 1-2: 50 میلی گرم در روز مصرف کنید.
  • هفته های 3-4: 100 میلی گرم در روز و در دوزهای منقسم مصرف کنید.
  • هفته 5: 200 میلی گرم در روز، در دوزهای منقسم مصرف کنید.
  • هفته 6: 300 میلی گرم در روز، در دوزهای منقسم مصرف کنید.
  • هفته 7: حداکثر 400 میلی گرم در روز، در دوزهای منقسم مصرف کنید.

مقدار مصرف کودک (سنین 0 تا 17 سال)

فرمهای فوری آزاد (قرص ، قرص جویدنی ، قرص تجزیه خوراکی)

تأیید نشده است که این اشکال لاموتریژین برای استفاده در کودکان زیر 18 سال برای درمان اختلال دوقطبی ایمن و موثر است. آنها نباید در کودکان در این محدوده سنی برای درمان اختلال دو قطبی استفاده شوند.

پیشگیری از بارداری خوراکی

مصرف لاموتریژین با داروهای ضد بارداری خوراکی ترکیبی (آنهایی که حاوی استروژن و پروژسترون هستند) می تواند سطح لاموتریژین را در بدن شما کاهش دهد. این می تواند بر عملکرد خوب لاموتریژین تأثیر بگذارد.

داروهای موجود در بازار ایران

داروسازی روز دارو

قرص لاموتریژن ۲۵ میلی گرم
قرص لاموتریژن ۵۰ میلی گرم
قرص لاموتریژن ۱۰۰ میلی گرم

لاموتریژین (لامیکتال) - سندروم, داروی ضد صرع, داروی صرع, اختلال دوقطبی - %d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7

قرص لاموژین ۲۵ میلی گرم
قرص لاموژین ۵۰ میلی گرم
قرص لاموژین ۱۰۰ میلی گرم

قرص لاموبیوژین ۲۵ میلی گرم
قرص لاموبیوژین ۵۰ میلی گرم
قرص لاموبیوژین ۱۰۰ میلی گرم

سلب مسئولیت: سایت نورولوژی تمام تلاش خود را کرده است تا اطمینان حاصل کند که تمام اطلاعات صحیح، جامع و به روز باشند. با این حال، این مقاله نباید به عنوان جایگزینی برای دانش و تخصص یک متخصص مغز و اعصاب مجاز باشد. همیشه باید قبل از مصرف هر دارویی با پزشک یا سایر متخصصان بهداشت و درمان مشورت کنید. اطلاعات دارویی موجود در این مقاله قابل تغییر است و برای پوشش دادن همه موارد استفاده، دستورالعمل ها، اقدامات احتیاطی، هشدارها، تداخلات دارویی، واکنش های آلرژیک یا عوارض جانبی در نظر گرفته نشده است. عدم وجود هشدارها یا سایر اطلاعات برای داروی مشخص، بی خطر، موثر یا مناسب برای همه بیماران یا همه موارد خاص استفاده از دارو یا ترکیب دارو نیست.

میانگین امتیازات 5 / 5. تعداد امتیازات 10

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا