برای پزشکان

اندازه گیری تفاوت حجم مغز در افراد مبتلا به ایدز

تعداد گلبولهای سفید خون پایین تر و مرتبط با عفونت HIV با کاهش حجم در هیپوکامپ و تالاموس ارتباط دارد.
نزدیک به 38 میلیون نفر در سراسر جهان با HIV زندگی می کنند ، که با دسترسی به درمان ، به یک بیماری مزمن مادام العمر تبدیل شده است. درک چگونگی تغییر عفونت در مغز ، به ویژه در زمینه پیری ، به طور فزاینده ای برای بهبود درمان و کیفیت زندگی مهم است.
در ژانویه ، محققان موسسه نورو تصویربرداری و انفورماتیک مارک و مری استیونس (USC Stevens INI) ، بخشی از دانشکده پزشکی Keck USC ، و دیگر محققان بین المللی NeuroHIV ، یکی از بزرگترین مطالعات تصویربرداری عصبی در مورد HIV را منتشر کردند. محققان داده های تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) از 203 فرد HIV مثبت را در سراسر آفریقا ، آسیا ، استرالیا ، اروپا و آمریکای شمالی جمع کردند.
یافته های آنها در JAMA Network Open ، یک مجله دسترسی آزاد از انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد.
تالیا نیر ، PhD ، دانشمند فوق دکترا در آزمایشگاه علوم مغزی USC Stevens INI (LoBeS) و اولین نویسنده مطالعه ، می گوید: “آسیب مغزی ناشی از HIV حتی در افرادی که تحت درمان هستند می تواند منجر به چالش های شناختی شود.” “ایجاد یک الگوی مشترک تأثیرات بر روی مغز در بین جمعیت های مختلف ، گام اساسی در جهت رسیدگی به این مسائل است. نقطه قوت این مجموعه این است که بیشتر نمایانگر دورانی است که درمان عفونت HIV به طور گسترده در دسترس است. “
محققان ارتباط بین پلاسمای خون را که به طور معمول برای کنترل عملکرد سیستم ایمنی بدن و پاسخ به درمان و حجم ساختارهای مختلف در مغز جمع آوری می شود ، بررسی کردند. تعداد گلبول های سفید خون پایین تر به طور کلی نشان دهنده سرکوب سیستم ایمنی بدن است. در اینجا ، برای مثال ، آنها دریافتند که شرکت کنندگان با تعداد گلبول های سفید خون پایین تر ، حجم مغز کمتری در هیپوکامپ و تالاموس ، قسمت هایی از سیستم لیمبیک مغز در تنظیم حافظه ، احساسات و رفتار دارند.
این یافته ها از این رو مهم هستند که عمدتا از اسکن مغزی افراد تحت درمان ضد رترو ویروسی حاصل شده است – و آنها نشان می دهد افرادی که چنین درمانی را انجام می دهند ممکن است نشانه آسیب مغزی متفاوتی در مقایسه با افراد درمان نشده از خود نشان دهند ، که مطالعات قبلی تمرکز بر روی آنها بود. آنها کمبودها را در مناطق مغزی برجسته می کنند که در برابر بیماری های نورودژنراتیو وابسته به سن نیز آسیب پذیر هستند.
آتروفی تسریع شده هیپوکامپ ، منطقه ای که بیشترین اثرات ثابت را در این مطالعه نشان می دهد ، علامت مشخصه بیماری های تخریب عصبی مانند بیماری آلزایمر است. فرآیند های آسیب شناختی مربوط به سن مشترک و اچ آی وی ، مانند التهاب و اختلال سد خونی مغزی ، ممکن است روندهای تخریب عصبی مربوط به سن را تسریع کند.
ندا جهانشاد ، PhD ، دانشیار عصب شناسی در INI و یکی از نویسندگان ارشد مطالعه. “از طریق این تلاش های گسترده ، ما در حال درک رابطه بین عملکرد سیستم ایمنی و تغییرات مغزی در افراد و مبتلایان به HIV هستیم.”
این تجزیه و تحلیل محصولی از Enhancing Neuro Imaging Genetics through Meta-Analysis (ENIGMA) Group Working HIV Group است که توسط جهانشاد و همکارانش در سال 2013 برای جمع آوری داده های هماهنگ در میان مطالعات تصویربرداری عصبی ایجاد شده است. شبکه ENIGMA به طور کلی ، به رهبری معاون موسسه ، Paul M. Thompson ، PhD ، محققان تصویربرداری عصبی در 45 کشور را برای بررسی اختلالات روانپزشکی ، بیماری های تخریب عصب و سایر جنبه های عملکرد مغز متحد می کند.
به نظر می رسد تغییر عفونت HIV از یک وضعیت کشنده به مزمن در دوره درمان های گسترده تر با تغییر در مشخصات ناهنجاری های مغزی مرتبط با HIV فراتر از عقده های قاعده ای مغز (زرد) همراه باشد ، که اغلب در مطالعات قبلی، به ساختارهای لیمبیک (قرمز) اشاره دارد.اعتبار: تالیا ام. نیر ، ندا جهانشاد و جیمز استنیس از موسسه تصویربرداری و انفورماتیک مغز و اعصاب مارک و مری استیونس در دانشکده پزشکی Keck از USC.
علاوه بر شبکه ENIGMA ، USC Stevens INI نیروگاهی در زمینه تصویربرداری عصبی و علوم مرتبط با آن است ، که برای تجزیه و تحلیل گروه بزرگ تصویربرداری ، ژنتیک ، رفتاری ، بالینی و سایر داده ها شناخته شده است. محققان 13 مطالعه HIV در ایالات متحده ، فرانسه ، صربستان ، استرالیا ، تایلند و آفریقای جنوبی در مقاله JAMA Network Open همکاری کردند.
در مرحله بعدی ، تیم داده های تصویربرداری را با گذشت زمان تجزیه و تحلیل می کند ، از جمله داده های تصویربرداری انتشار ، نوع دیگری از داده های MRI که نقشه مسیرهای سفید مغز را ترسیم می کند ، تا تأثیر نشانگرهای بالینی عفونت HIV بر مغز و میزان بازسازی سلول های عصبی را بیشتر مطالعه کنند. به عنوان بخشی از این کار مداوم ، آنها محققان سراسر جهان را به عضویت در کارگروه ENIGMA-HIV دعوت می کنند.
نیر می گوید: “با یک تلاش مشترک بیشتر ، ما امیدواریم که بتوانیم ارزیابی کنیم که عوامل ژنتیکی ، محیطی ، سبک زندگی و مربوط به درمان چه تاثیری در نتایج عصبی دارند.”

میانگین امتیازات 5 / 5. تعداد امتیازات 1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا